skip to main
|
skip to sidebar
گلنگدن
دو سرباز
17
بعد از اين كه بالاخره يه روزي به هر دليلي از سربازي بيام بيرون، هر روز صب آلارم گوشيم رو مي زارم سر ساعت پنج. هر روز پنج بيدار مي شم، آلارم گوشيم رو خاموش مي كنم و مي دونم جايي نبايد برم صبح به اين زودي؛ دوباره با خيال راحت مي خوابم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
دست اندرکاران
Unknown
علي گُندو
بايگانی وبلاگ
مهٔ
(1)
اکتبر
(1)
اوت
(2)
ژوئیهٔ
(2)
ژوئن
(2)
مهٔ
(9)
آوریل
(3)
دنبال کننده ها
با پشتیبانی
Blogger
.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر